Nikt nie ma zdjęć z dzieciństwa psa ze schroniska. Dostajesz ogłoszeniowe zdjęcie zrobione przez kraty boksu, może jedno rozmazane z drogi do domu, a potem kilkaset fotek z telefonu psa, który rusza się w chwili, gdy podnosisz rękę. To całe archiwum. Gdy ktoś chce obraz tego psa, właśnie tu trafia na ścianę.

Dobra wiadomość jest taka, że własne płótno do malowania po numerach wybacza znacznie więcej niż odbitka zdjęcia. Obraz jest przerysowywany na płaskie obszary koloru, więc ziarno, lekkie rozmycie i brzydkie tło przestają mieć znaczenie. Liczy się światło, kąt i oczy. Jeśli te trzy rzeczy się zgadzają, działa prawie każde zdjęcie z telefonu.

Dlaczego zdjęcie ze schroniska prawie nigdy się nie sprawdza

Zdjęcia w kojcach robi się szybko, pod świetlówkami, często przez siatkę. Psują się naraz trzy rzeczy: światło pada prosto z góry, więc oczy toną w cieniu, dominanta kolorów przesuwa wszystko w zieleń lub pomarańcz, a siatka przecina pyszczek. Przerysowanie takiego zdjęcia daje psa z ciemnymi dziurami tam, gdzie powinny być oczy.

Jeśli twój pies żyje i jest przy tobie, zrób nowe zdjęcie. Nawet dwie minuty sesji są lepsze niż archiwum. Jeśli zdjęcie ze schroniska to naprawdę wszystko, co istnieje, i tak je wyślij, a w uwagach do zamówienia napisz, na której części zależy ci najbardziej, zwykle na pyszczku. Pracujemy z tym, co jest, zamiast zgadywać.

Pięciominutowa sesja zdjęciowa, która to naprawia

Ustaw psa przy oknie, nie przed nim. Boczne światło z okna to największe ulepszenie, jakie jest dostępne, i nic nie kosztuje. Zgaś górne światło, żeby nie mieszać dwóch temperatur barwowych.

Potem zejdź niżej. Telefon na wysokości oczu psa, nie twoich. Zdjęcie zrobione z góry zamienia psa w nos i czoło, a do tego spłaszcza klatkę piersiową, w której mieści się spora część sylwetki. Uklęknij albo połóż się na podłodze. Odsuń się na około metr i lekko przybliż zoomem, zamiast wpychać obiektyw w pysk, bo inaczej nos wyjdzie karykaturalnie duży.

Wypełnij kadr głową i klatką piersiową. Jeden pies na płótno. Włącz zdjęcia seryjne, a potem wybierz klatkę, w której oba oczy łapią światło. Pełną listę kontrolną mamy w poradniku o zdjęciach do własnych zestawów i warto na nią poświęcić pięć minut przed sesją.

Czarne psy i bardzo ciemna sierść

Czarne psy są adoptowane jako ostatnie i wychodzą najgorzej na zdjęciach, i to nie przypadek. Ciemna sierść na normalnie naświetlonym zdjęciu staje się jedną płaską czarną plamą bez kierunku włosa, bez kości policzkowej, bez niczego do przerysowania. Rozwiązaniem jest celowe prześwietlenie. Dotknij pyszczka psa na ekranie telefonu, a potem przesuwaj ekspozycję w górę, aż tło będzie wyglądać na odrobinę za jasne. Tło się nie liczy. Tematem jest sierść.

Boczne światło ma tu jeszcze większe znaczenie, bo to ono oddziela pysk od szyi u czarnego psa. Unikaj lampy błyskowej wprost, która spłaszcza wszystko i daje zielone oczy. Na płótnie ciemną sierść maluje się czterema do sześciu odcieniami niemal czerni, które w słoiczku wyglądają jak jeden kolor, a po wyschnięciu pięknie się rozdzielają, więc detal złapany na zdjęciu przetrwa.

Kiedy zrobić zdjęcie świeżo adoptowanemu psu

Nie ma pośpiechu. Pies, który wrócił do domu w zeszłym tygodniu, to nie ten sam pies, którego będziesz mieć za trzy miesiące, i widać to w kadrze: uszy położone do tyłu, skulona postawa, białka oczu na wierzchu. Większość dorosłych psów ze schroniska potrzebuje kilku tygodni, żeby się uspokoić, zanim pokażą swoją prawdziwą twarz. City Dogs Life ma solidny tekst o tym, jak oswoić dorosłego psa ze schroniska w mieszkaniu, jeśli jesteś jeszcze na tym etapie, a ich lista kontrolna mieszkania obejmuje praktyczną stronę pierwszego miesiąca.

Poczekaj na dzień, w którym pies zrobi to, co już w nim kochasz, przechyli głowę albo rozwali się na kanapie, i wtedy zrób zdjęcie. To obraz, który ludzie trzymają na ścianie przez dekadę.

Malowanie, gdy zestaw już dotrze

Własne płótno z psem ma zwykle od 20 do 30 kolorów w rozmiarze 40x50cm. Maluj najpierw tło, potem ciało, potem pyszczek, a oczy na końcu, bo to właśnie je chcesz robić świeżą ręką, a nie w jedenastej godzinie.

W sierści początkujący gubią podobieństwo, a to problem mieszania, nie umiejętności. Drukowane obszary już podążają za kierunkiem włosa. Zmiękcz łączenie, w którym stykają się dwa odcienie, ledwo wilgotnym pędzlem, a sierść przestanie wyglądać jak mapa. Nasz poradnik o mieszaniu kolorów opisuje tę technikę dokładniej. Jeśli to twój pierwszy zestaw w życiu, porady dla początkujących to druga połowa wiedzy.

Białe odbicie światła w oku zostaw na sam koniec, na suchej farbie, czubkiem najmniejszego pędzla. To jedna kropka na oko i robi więcej dla podobieństwa niż cokolwiek innego na płótnie.

Jeśli pies, którego chcesz namalować, już odszedł

Wiele takich zamówień dotyczy psa, który umarł, a ze zdjęciami jest zwykle tak samo albo gorzej: co akurat było w telefonie. Wyślij najlepszy pyszczek, jaki masz. Osobno pisaliśmy o płótnach pamiątkowych i praktyczne rady się nie zmieniają. Twarzą do obiektywu, oczy oświetlone, jeden bohater.

Na koniec

Archiwum, które odziedziczyłeś, nie jest granicą. Dziesięć minut przy oknie, na wysokości podłogi, z podbitą ekspozycją, daje nam więcej do pracy niż wszystkie zdjęcia ze schronisk, jakie kiedykolwiek zrobiono. Wyślij takie zdjęcie i powieś gotowy obraz tam, gdzie przechodzisz codziennie. Gotowe wzory z psami są w kolekcji portretów zwierząt, jeśli chcesz się rozgrzać na jednym zestawie, zanim zaczniesz własny.

Najczęstsze pytania

Czy da się użyć rozmazanego lub niskiej rozdzielczości zdjęcia mojego psa ze schroniska?

Często tak. Obraz jest przerysowywany na płaskie obszary koloru, więc lekkie rozmycie i ziarno znikają w trakcie. Nie odzyskamy natomiast pyszczka utopionego w cieniu ani oczu schowanych za siatką, więc wyślij najlepiej oświetlone zdjęcie pyszczka, jakie masz.

Jak sfotografować czarnego psa do własnego zestawu?

Dotknij pyszczka psa na ekranie telefonu i zwiększ ekspozycję, aż tło będzie wyglądać na odrobinę za jasne. Użyj bocznego światła z okna i zrezygnuj z lampy błyskowej. Poprawnie naświetlone tło zamienia ciemną sierść w jedną płaską czarną plamę bez detali do przerysowania.

Jak długo czekać po adopcji, zanim zamówię własne płótno?

Daj sobie kilka tygodni. Świeżo adoptowany dorosły pies zwykle utrzymuje napiętą mowę ciała przez pierwszy miesiąc i widać to na zdjęciach. Poczekaj na uspokojoną wersję swojego psa, a potem zrób zdjęcie.